प्रतिबिंब

"प्रबळगड आणि कलावंतीन"           28 सप्टें ला एकदाचा कलावंतीनदुर्ग करण्याचा योग आला. याच दिवशी लाईफ सायकलची पांचगणी १०० कि. मी. ची सायकल शर्यतसुद्धा होती, पुणे व्हेंचर्सचा हरिश्चंद्रगड ट्रेकही याच दिवशी होता. कुठे जावं काही कळत नव्हतं. १०० कि. मी. ची सायकल शर्यत मला जिंकणे शक्य नव्हते त्यामुळे नुसते श्रम एव ही केवलम करण्यात काहीच अर्थ नव्हता. हरिश्चंद्रगडला आदल्या दिवशी मुक्कामी जावयाचे होते त्यापेक्षा FONA चा प्रबळगड ट्रेक सकाळी निघुन संध्याकाळी परत येण्याचा, मस्त वाटला. लगेच मनोज राणेंच्या अकाऊंटवर ५०० रूपये हस्तांतरित केले आणि विंडो सीट बुक करून ठेवली. :D            बसप्रवास निगडीपासुन सुरू होणार होता. धायरी ते निगडी कसे पोचावे? या विचारात असतानाच राणेंच्या एका ई-मेल ने एक भन्नाट कल्पना सुचवली होती. शिवाजीनगर ते तळेगांव स्टेशन लोकलने यायचे आणि तळेगांव स्टेशनला बस पकडायची. व्वा भारी एकदम, याला म्हणतात thinking out of box. मग यात माझं सायकलप्रेम ऊतु गेलं नाही तर नवलच. शिवाजीनगर पर्यंत मी सायकल घेऊन गेलो, स्टँडला सायकल लावली. ...

    आम्हाला पुण्यातुन निघुन तळेगावातुन सुटणारी FONA ची बस रात्री ११:३० वाजता नाशिक फाटयावर पकडायची होती. निगडीला येण्यापेक्षा नाशिक फाटयावरच कुठेतरी गाडी पार्क करा, तुम्ही म्हणाल तिथुन तुम्हाला पिक करतो हे मनोज राणेंचं वाक्य मनाला खुप धीर देऊन गेलं होतं. नाशिक फाटयापेक्षा मी भोसरीत राजेशच्या घराजवळच गाडी लावण्याचे ठरवले, तो पार्कींगमध्येच लाव म्हणत होता पण मी मुद्दामच बाहेर लावली कारण परत येण्याची वेळ निश्चित नव्हती उगाच रात्री-अपरात्री आलो तर बिचा-याची माझ्यामुळे झोपमोड व्हायची. गाडी गेटच्या आत लावण्यासाठी त्याने खुप गळ घातली पण मी नाही ऐकलो. गाडी लावायला जागा मिळणे हेच माझ्यासाठी खुप होतं. राजेशने मनभरुन पाहुणचार केला आणि आमच्याबरोबर बस स्टॉपवरसुद्धा आला.     ११:४० च्या दरम्यान बस आली. बसमध्ये कुठे जागा मिळेल याचा विचार मनात घोळत होता, मी एकटा असल्यावर बसण्याच्या जागेची मुळीच चिंता करत नाही पण यावेळेस सहकुटुंब असल्यामुळे तो विचार मनात होता. बस थांबल्याबरोबर मुलांना आणि सौ. ला अगोदर चढुन दिले आणि मी त्यांच्या मागोमाग वर गेलो, बघतोय तर काय चक्क एक तीन सीटांची रांग...